ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ

  "Eπικίνδυνα παιχνίδια"
Πατάκης, 1999
ISBN: 960-600-879-7

Περίληψη:
H Μαρία είναι τελειόφοιτη γυμνασίου. Όλα πηγαίνουν καλά στη ζωή της ως τη μέρα που αρχίζει να κάνει παρέα με το Μάρκο, ένα αγόρι της δευτέρας λυκείου. O Μάρκος τη σπρώχνει στα ναρκωτικά, στα χάπια και στα "τριπάκια". H Μαρία περνάει όλα τα στάδια του εξευτελισμού και της ταπείνωσης και φτάνει ως την κόλαση. Θα μπορέσει τελικά να γλιτώσει και να γιατρέψει τα τραύματα του κορμιού και της ψυχής της; Θα τη σώσει η αγάπη των γονιών της; Ένα δυνατό μυθιστόρημα για τα σημερινά παιδιά και τους εφήβους που τολμάει να βάλει το μαχαίρι βαθιά και να περιγράψει με σκληρή γλώσσα το μεγαλύτερο κοινωνικό πρόβλημα της εποχής μας, τα ναρκωτικά.

Kριτικές:
"H Λίτσα Ψαραύτη, συγγραφέας γνωστότατη στους νέους, εφόσον τα βιβλία της κυκλοφορούν ευρύτατα και διαβάζονται με μεγάλο ενδιαφέρον, διαρκώς ανήσυχη για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινώς τα παιδιά μας, με την καρδιά της και με την τέχνη της στέκει στην πρώτη γραμμή, έτοιμη να προσφέρει μαζί με τις καλογραμμένες σελίδες της και το απόσταγμα μιας γεμάτης ζωής ως και τις ποικίλες εμπειρίες της από τη συχνή επαφή της με τους μαθητές ακόμη και των πιο λησμονημένων χωριών.
Το καινούριο νεανικό μυθιστόρημα της η συγγραφέας το εμπνεύστηκε από μια αληθινή ιστορία, από αυτές που - δυστυχώς - όλο και πληθαίνουν στις μέρες μας, απειλώντας τις ψυχές αλλά και τις ζωές των νέ-ων, και των μεγαλύτερων ακόμα, ακυρώνοντας όνειρα, σχέδια, αγάπες, δεσμούς, γαλήνη οικογενειακή, καταστρέφοντας την υγεία και το πνεύμα αλλά και αυτό το ίδιο το μέλλον τους. Για τη μάστιγα που είναι τα ναρκωτικά δεν χρειάζεται να πούμε τίποτα παραπάνω, όλοι πονούμε βλέποντας τον ανθό της ζωής και της ελπίδας να ξεριζώνεται βίαια.
Από τα ωραία νεανικά μυθιστορήματα του τελευταίου καιρού. H Λίτσα Ψαραύτη διαρκώς κατακτά ευγένεια, ήθος, έκφραση και ψυχισμό και άλλο τόσο κατακτιέται από τους νεαρούς ήρωές της, τους οποίους υπεραγαπά και στέργει. Γι' αυτό και τα βιβλία της θροΐζουν ένα αεράκι αλήθειας και βαθιάς κατανόησης. Μην παραλείποντας να αναζητήσουν την πληρότητα της ζωής και στη φιλία. ένα άρτιο βιβλίο, με δομή και συνοχή, σφιχτοδεμένο, αληθινό, σπαρακτικό σε ορισμένα σημεία."
EΛENH ΣAPANTITH
"Ελευθεροτυπία" 25.06.1999

"H απλότητα, η αμεσότητα, η αβίαστη ροή του λόγου, καθώς η ικανότητα της συγγραφέως να μας μεταφέρει στον κόσμο των ηρώων της, κάνοντας τον αναγνώστη να ζει κοντά αυτή την ιστορία με αγωνία και άγχος για την τελική έκβαση.
Είναι ένα αφήγημα που ενώ συνιστάται στους εφήβους και νέους, καλόν είναι να το διαβάσουν και οι γονείς. Έχουν να ωφεληθούν και να πάρουν πολλά μηνύματα για τα καθημερινά προβλήματα που είναι δυνατόν να αντιμετωπίσουν τα παιδιά τους."

KATEPINA ΠAΛAΣKA-MANTOYΔH Νηπιαγωγός
Εφημερίδα "Θεσσαλία" 12.06.1999

"Ένα δυνατό μυθιστόρημα για τα σημερινά παιδιά και τους εφήβους που τολμάει να βάλει το μαχαίρι βαθιά και να περιγράψει με σκληρή γλώσσα το μεγαλύτερο κοινωνικό πρόβλημα της εποχής μας, τα ναρκωτικά.
H Μαρία είναι όπως όλα τα κορίτσια γύρω μας και κάθε παιδί της ηλικίας της - ακόμα και το δικό μας - κινδυνεύει να ζήσει μια τέτοια περιπέτεια.
Ένα βιβλίο που ενδιαφέρει όχι μόνο τα παιδιά, αλλά και τους ενήλικους, ιδιαίτερα τους γονείς."

Εφημερίδα "Χαραυγή" Σάμου. 3.07.1999

"Μια ιστορία ρεαλιστική, η οποία παρουσιάζει τον κίνδυνο που διατρέχουν οι περισσότεροι νέοι σήμερα να παρασυρθούν, μέσα από την έμπειρη γραφίδα της Λίτσας Ψαραύτη."
Εφημερίδα "Το Βήμα" 16.01.2000

"Στα "Επικίνδυνα παιχνίδια" ο αναγνώστης μπαίνει από μια είσοδο που μοιάζει με την είσοδο του σπιτιού του. Γι αυτό γρήγορα διαπιστώνει
πως όλα εκεί μέσα του είναι οικεία: τα πρόσωπα, τα πράγματα, οι όροι του "παιχνιδιού", οι δράσεις και οι αντιδράσεις. Όλα αποπνέουν μιαν αλήθεια κι ένα ρεαλισμό που θυμίζει καλοστημένη κινηματογραφική ταινία με επίκεντρο την καθημερινότητα. Όλα εξελίσσονται με ταχύτητα και συμπαρασύρουν τον αναγνώστη σε μια κλιμακούμενη συμμετοχή και υπερένταση μέχρι το τέλος του μυθιστορήματος, οπότε επέρχεται η κάθαρση.
H αφήγηση είναι σε πρώτο πρόσωπο. Αφηγητής, βέβαια, η Μαρία. O λόγος της καθαρός, ουσιαστικός, η ευθύτητά του συγκλονίζει. Οι εικόνες είναι από αυτές που ζούμε ή που ζουν οι διπλανοί μας, τις ακούμε και τις βλέπουμε καθημερινά. Είναι ένα είδος έντεχνης έκφρασης απογυμνωμένης από τη λεκτική καλλιέπεια με κοφτό και απέριττο ύφος. Είναι η πρώτη φορά που η Λίτσα Ψαραύτη αδιαφορεί για το πώς και ρίχνει όλο το βάρος στο περιεχόμενο. Αυτή η αποκλειστικότητα, ο ηθελημένος προσανατολισμός της στη συνταρακτική πραγματικότητα με βασικό στόχο την πιστή ανιστόρησή της δίνει στο μυθιστόρημα μια μοναδικότητα πρωτόγνωρη στο συγγραφικό έργο της Λ. Ψαραύτη.
Στα "Επικίνδυνα παιχνίδια" ξεχνά κανείς πως διαβάζει "λογοτεχνία". Ούτε σκέφτεται πως το μυθιστόρημα γράφτηκε για να τέρψει με γλαφυρές εικόνες, σπουδαίες λέξεις, γριφώδη διαπλοκή. Το μόνο στοιχείο που υπάρχει πληθωρικά στα "Επικίνδυνα παιχνίδια" είναι ο άμεσος διάλογος, όπως τον έχει ενσωματωμένο στη σκηνή του το μεγάλο θέατρο της ζωής. Όταν δεν υπάρχει διάλογος, η αφήγηση μετατρέπεται σε εσωτερικό μονόλογο, το ζοφερό παρόν παραχωρεί τη θέση του στο ευτυχισμένο παρελθόν και η άνιση σύγκριση οδηγεί την πρωταγωνίστρια σε απελπισία, της δίνει έστω ένα ασθενές άλλοθι για συμβιβασμούς με τον όλεθρο των ναρκωτικών. Αυτός ο πλούσιος διάλογος δεν απολείπει ούτε μέσα στο μονόλογο.
Τα "Επικίνδυνα παιχνίδια" θα μπορούσαν εύκολα να γίνουν θέατρο ή κινηματογράφος. Είναι ένα ζωντανό σενάριο που το παρακολουθεί κανένας με κομμένη την ανάσα."

Περιοδικό "Απόπλους" Τεύχος 23-24, 2001

<< ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟ


 
  | Αρχική σελίδα | Η Συγγραφέας | Βιβλία & Κριτική | Ερωτήσεις & Απαντήσεις |


:: Copyright (c) 2006 Συγγραφέας Λίτσα Ψαραύτη ::
:: Developed and Hosted by Parasite ::